Polityka społeczna - notatki studenckie - cz.7

Funkcje rodziny:

• ekspresyjno-socjalizacyjna – członkowie rodziny mają zaspokojone potrzeby emocjonalne. Przygotowują młode pokolenie do pełnienia różnych ról społecznych. Wprowadzają dzieci w obszar kultury.
• współżycie małżonków
• prokreacyjna – znajduje swój wyraz w rodzeniu dzieci, zapewnieniu ciągłości pokoleń
• wychowawcza – kształtuje osobowość dziecka i jego postępowanie
• opiekuńcza – opiera się na opiece nad chorymi członkami rodziny, a zwłaszcza nad osobami starszymi
• rekreacyjna – rodzina powinna umożliwiać uzyskanie równowagi emocjonalnej
• ekonomiczna – wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego w celu zaspokojenia potrzeb

Rodzina stwarza dzieciom warunki sprzyjające rozwojowi, ale też warunki hamujące rozwój. Rodzina jest dla dziecka stałym środowiskiem wychowania. Układy między rodzicami a dziećmi są bardzo ważną częścią układu rodzinnego i mają charakter zmienny.

Dzieci wychowujące się w rodzinach dysfunkcyjnych mają ciągłe poczucie zagrożenia, starają się utrzymać w tajemnicy problemy alkoholowe rodziców, ukrywają i tłumią swoje uczucia, czują się samotne, uczą się że na rodzicach nie wolno polega; jedne dzieci biorą odpowiedzialność za to, co dzieje się w rodzinie, inne źle się zachowują żeby zwrócić na siebie uwagę.

Role dzieci(zachowania) w rodzinach dysfunkcyjnych:

• bohater rodzinny – dziecko dostarcza rodzinie poczucia dumy, bierze na siebie obowiązki domowe i świetnie sobie radzi, jest dzielne, nie potrafi w zdrowy sposób zadbać o siebie, nie odczuwa zmęczenia, dziecko to jest skryte, niezadowolone z siebie; boi się że otoczenie wykryje, że on wcale nie jest taki na jakiego wygląda
• dziecko wspomagacz – jego zadaniem jest chronienie alkoholika przed skutkami picia, to ono kupuje alkohol i szuka sposobów, aby pił mniej
• kozioł ofiarny – rodzice uważają, że to przez niego dzieje się coś złego, a dziecko odpowiada na to buntem; rodzina traktuje go jak obiekt zastępczy, jest on postrzegany jako nieodpowiedzialny, źle się uczy, wpada w złe towarzystwo, w stosunku do rodziców jest arogancki, z czasem pojawia się u niego nienawiść do świata zewnętrznego, uczucie zazdrości, dziecko to służy do tego, aby rodzina mogła zrzucić na niego winę
• dziecko-maskotka – jest odpowiedzialne za poprawienie humoru rodzinie, to ono ma zrobić coś, żeby rodzice przestali się złościć; jeżeli nie uda mu się poprawić komuś nastroju, to czuje się niepotrzebny i odrzucony
• dziecko niewidzialne(dziecko we mgle bądź zagubione) – zachowuje się tak, jakby go nie było, nie sprawia kłopotów wychowawczych, zajmuj się samym sobą, robi wszystko żeby nie zwracać na siebie uwagi, brakuje mu umiejętności w nawiązywaniu kontaktów, wyrażaniu swoich potrzeb; dziecko to czuje się nie wartościowe, niegodne uwagi, osamotnione i rozgniewane, bo nikt nie zwraca na niego uwagi

Dziecko, które przyjmowało w młodości rolę:

Ø  bohatera rodzinnego – wyrasta na pracoholika, nie ma swojego życia osobistego, nie potrafi odpoczywać, w działaniu jest efektywny, nie potrafi zaufać drugiej osobie

Ø  kozła ofiarnego – idzie w życiu na skróty, jest osobą kłótliwą

Ø  dziecka-maskotki – ma opinię żartownisia, jest lubiane przez otoczenie, ale nikt nie traktuje go poważnie, w życiu zawodowym otrzymuje nieistotne zadania, nie radzi sobie z trudnościami

Ø  dziecka niewidzialnego – nikomu nie pomaga, źle czuje się w towarzystwie, jest niezauważalne, samotne

Role rodziny

- funkcjonalna

- feministyczna